Het klinkt hartstikke mooi hoor. Dat hele sociale. Iedereen gelijk, iedereen rijk arm. De SP schijnt het hier al jaren over te hebben. Sinds Agnes Kant met de scepter zwaait luistert er helaas pindakaas helemaal niemand meer naar. Logisch ook. Dat gekrijs gaat door merg en been. De val van kameraad Marijnissen is ook in de peilingen duidelijk zichtbaar. Slechts zestien zeteltjes houden ze over als er nu verkiezingen worden gehouden. De grootste angst voor de toekomst is echter niet de mindere politieke invloed van de SP, maar de toekomstige inkomsten. Het gaat bij de SP namelijk om keiharde EURO'S. De SP bezit miljoenen! Behalve dat deze subsidieslurper de laatste jaren een dikke 16 miljoen aan staatssteun heeft onvangen, moeten alle volksvertegenwoordigers een flink deel van hun salaris afstaan ten behoeve van de partij. Klinkt dit bekend? Ja. Onder Stalin en in de voormalige DDR moesten mensen ook hun zuurverdiende centjes aan de partij geven. Kamerleden houden bij de SP van hun maandsalaris van 7000 euro slechts een schamele 2450 euro over. Helmaal genaaid worden de raadsleden. Deze mogen slechts een kwart van hun salaris gebruiken om hun gezin te onderhouden. Vanuit de SP wordt gestimuleerd om met z'n allen gezellig aan te kloppen bij de voedselbank. Dat schijnt een sociale bedoeling te zijn. Als er nu verkiezingen worden gehouden dan valt een groot gedeelte van de sociale inkomsten weg en dat zou een grote bummer zijn. Want hoe moet de SP dan zijn dure vastgoed blijven betalen? Huisje hier, kantoortje daar. Zo staat het Rotterdamse kantoor al voor 1,4 miljoen in de boeken. De enige echte vraag is natuurlijk wat onze rode vrienden nou allemaal uitspoken met dat geld. De SPenningmeester Rosita van Gijlswijk gaat hier liever niet op in. "Dat zijn bedrijfsgeheimen". Lekker democratisch.